[kakukaba]

Krocząc pomiędzy gwiazdami,
palcem po mapie,
człowiek znajduje to czego pragnie,
podróż daleką planuje.


Już wóz przygotowany stoi i czeka,
na pana swego który go poprowadzi,
przez świat jedzie i marzy,
myśli o tym co znajdzie na miejscu.


Nagle strach ogarnia serce,
śmierć swe ręce zaciera,
kosą jeden ruch,
i nagle budzimy się w oszołomieniu,
nie wiadomo co się stało,
ale zaraz w kolejny sen wkraczamy.

[ewa brzozabirk]

Rzeczywiście dostrzegam tu początkujące pisanie. Niezręcznosci wiele i jakies tony
pseudofilozoficzne. Ale od początku. Już w pierwszych wersach najpierw o gwiazdach,
by pokiwać "palcem na mapie"... Dla mnie dość karkołomnie i warsztatowo, i do tego zakończenie pierwszej strofy inwercją psuje do końca tę msz. w ogóle mało udaną zwrotkę.
Trochę lepiej w środku i obawiam się, że to najciekawasza cześć tego tekstu -
tak ciekawa, że ja właśnie od niej rozpoczęłabym wiersz. Zupełnie inny wiersz.

Pozdrawiam
ebb

[Patka]

Po przeczytaniu tego jednego wiersza ci mówię - pisz białe, bo ci lepiej wychodzą. Tzn nie brzmią śmiesznie.

Z drugiego wersu drugiej strofy usunęłabym przecinek, byłaby ładna przerzutnia, tak myślę, w ogóle bym interpunkcję ujednoliciła, bo jak na razie stawiasz przecinki na końcu wersów, no owszem, jest jakaś konsekwencja, ale jej nie kupuję, gdyż momentami źle się czyta (np. "już wóz przygotowany stoi i czeka, na pana").

Stosowanie krótkich form zaimków "swe", "swego" - br! i w dodatku tych, których powinno sie unikać (czy śmierć mogłaby zacierać inne niż własne ręce?). Niepotrzebne inwersje - "podróż daleką planuje" (choć ta aż taka zła nie jest), i ostatni wers, ostatni wers pierwszej strofy uważam za spore dopowiedzenie. Zastosowałes też tani chwyt, czyli 'Nagle" i się on nie sprawdza, nie budzi akcji/napięcia, bo jest po prostu - jak już mówiłam - tanim chwytem. "palcem po mapie" jest dość wytartym zwrotem, przedostatni wers jest zupełnie niepotrzebny, nic, co by było ważne dla wiersza czy jego zrozumienia, nie mówi, trzeci wers drugiej strofy z lekka wybija, za szybko - m.z. - przechodzić od wozu do pana.

Ale jest naprawdę lepiej niż w tamtym drugim tworze. Widać, że się starasz, by nie wyszło byle jak. Podoba mi sie puenta - o ile dobrze ją zrozumialam.

Pozdrawiam
Patka

[kakukaba]

Dziękuje wam za krytykę która rzeczywiście pomaga, szczerze powiedziawszy nie spodziewałem się "tak dobrego przyjęcia" myślałem że będzie to raczej coś w stylu "jesteś beznadziejny" no a jednak się myliłem. Będę się starał stosować do waszych sugestii.

[Rochelle]

Ha! Aż miło patrzeć na taką postawę!
Drogi Autorze: prawda jest taka, że ten tekst jest kiepski. On, nie Ty. Kolejna mądrość jest taka, że nie znam/znałam osoby, która w tak młodym wieku (czyt. w Twoim wieku) miałaby już wyrobiony warsztat. Nie ma w tym nic złego, normalne to, a nawet pochwałogenne (podoba mi się to Louisowe słówko).
Chwali się to, że masz dwanaście lat i chcesz się uczyć, o czym świadczy Twoja postawa. Zatem postaram sie pomóc.

Po pierwsze wszystko, o czym pisały Patka i Ewa to święta prawda. Cierpisz na zaimkozę (nadużywasz zaimków) i z tego co widzę, masz problemy z interpunkcją. Fakt, poezja to lekka wolna amerykanka, ale jestem zdania, że jeżeli już coś się wprowadza, to należy się tego uparcie i konsekwentnie trzymać. Popatrz tutaj:

[Mała Czarna]

Początek:

[ovoc_ziemii]

Naprawdę masz 12 lat Kakukaba? Jak na ten wiek, wiersz nie jest zły, wręcz
przeciwnie. Jest pomysł, a to najważniejsze. Oby tak dalej.