[Gabriel]

Nie mówiąc nikomu odeszłaś,
Odeszłaś, chociaż kochałaś.
Czekałaś, aż to zauważę,
Jednak umknęło to mojej uwadze.

Kiedy noc ciemna nadchodzi,
Smutki swe topię w łzach powodzi.
Leżąc odliczam minuty rozstania,
Nie mogąc znieść dłużej tego czekania.

Gdy pomyślę, że twej nie ujrzę już twarzy,
Mam dreszcze i nawet zimno mnie parzy.
Często wspomnę jeszcze twe słowa
"Kocham cię", bo piękna to mowa.

Teraz przepraszam, że cię okłamałem,
Tego, że jesteś jedyna niedoceniałem.
Przepraszam, że przeze mnie często płakałaś,
Lecz ty już nie wrócisz, odeszłaś, umarłaś...

[nancy.]

tia, masz 17 lat (przeczytałam Twoje powitanie)

rymowany wiersz, hmmm... napisać dobry rymowany wiersz jest sztuką. wielką sztuką.

są potknięcia w rymach, niektóre słowa wydają się wtrącone przez przypadek - celem wypełnienia czymkolwiek wersów.

[meg]

Ogólnie podoba mi się, chociaż widziałam czasami lepsze wiersze rymowane młodszych ludzi. Co nie oznacza wcale, że ten jest zły.

[lewoboczek]

Ojej. Jest tu kilka zasadniczych błędów... Albo wręcz grzechów ciężkich.

Najgorzej jest z rytmem - same rymy nie wystarczają, żeby wiersz dało się płynnie przeczytać (do rymów zaraz zresztą wrócę). Jest wiele sposobów uzyskania rytmu, najprostszy z nich polega na pilnowaniu równej ilości sylab w wersie, wyższą szkołą jazdy jest regularne rozkładanie akcentów, odpowiedni układ stóp rytmicznych albo równa ilość zestrojów akcentowych w każdym wersie.
U Ciebie rytmu po prostu nie ma. Wezmę pierwszą strofę jako przykład:

Nie mówiąc nikomu odeszłaś, 9 sylab 3 akcenty
Odeszłaś, chociaż kochałaś. 8 sylab 3 akcenty
Czekałaś, aż to zauważę, 9 sylab 3 akcenty
Jednak umknęło to mojej uwadze. 11 sylab 4 akcenty

O ile pierwsze 3 wersy jeszcze dają radę, to czwarty jest z zupełnie innej bajki. Przeanalizuj sobie w ten sposób ostatnią strofę - tam masz dopiero bałagan!

Drugi problem to wspomniane rymy - chwilami są akceptowalne, jak chociażby niedokładna para zauważę - uwadze, ale w innych momentach dramatycznie obniżasz loty, jak chociażby para rozstania - czekania czyli rym dokładny i gramatyczny. Słowem: Częstochowa.
Poza tym widać, że czasami to Twoje rymowanie jest mocno naciągane - wrzucasz przypadkowe wyrazy, zmieniasz szyk zdania tak, żeby coś tam się zrymowało... Taka sztuczność wrzyna się czytelnikowi w mózg od razu!

Treść wiersza zostawię. Ujęcie tematu również mocno wyszukane nie jest, ale w tej sprawie niech się wypowiedzą inni. Ja skupiłem się na kwestiach technicznych - poezja, (zwłaszcza rymowana) rządzi się swoimi prawami i jej pisanie to chwilami nudne rzemieślnictwo. Poczytaj trochę o budowie wiersza albo przerzuć się na wiersz wolny - chociaż nawet w drugim wypadku znajomość poetyki nie zaszkodzi.
Trzymam kciuki i pozdrawiam.

[beatlesfanka]

Masz 17 lat? No to powiem wprost: jest źle.

Oklepanie - ile razy można? Miłość, a już nieszczęśliwa miłość jest najbardziej oklepanym tematem ze wszystkich istniejących i naprawdę trudno napisać o tym dobry wiersz. Zakładam, że pisałeś to pod wpływem emocji, ale takie wiersze nie nadają się do czytania i oceniania jako wiersze takie prawdziwe.
Znasz taką wokalistkę jak Kasia Cerekwicka albo Gosia Andrzejewicz? Mógłbyś z powodzeniem zostać ich tekściarzem tylko dorzucić jakieś *oh yeaaah!", *ech, ech*, albo *i je, i je, i je*.
Wartości jako takiej ten wiersz zbytnio nie ma, taką mniej więcej jaką mają teksty powyższych wokalistek.

Rymy też są jakieś takie... wymuszone. No, wyszło strasznie nienaturalnie i - przepraszam - zalatuje dość mocno grafomanią.

Nie wypowiadam się na temat Twoich umiejętności, bo - jak już wspomniałam - takich wierszy nie powinno się oceniać, nie powinno ich się w ogóle nikomu pokazywać, bo zazwyczaj nie mają zbyt wielkiej wartości literackiej. Po tym wierszu radziłabym Ci kupić jakikolwiek tomik wierszy i dokładnie go przestudiować i potem pisać wiele próbek w domu. Inaczej nie da się wyrobić stylu, wrażliwości artystycznej itd.
Jednak może jesteś świetnym poetą, tego na razie nie wiem, więc radzę Ci wkleić tu następny wiersz, mniej osobisty (tak mi się wydaje). Wtedy będzie można obiektywnie ocenić Twoje umiejętności.

Pozdrawiam,
Agata

[ovoc_ziemii]

Ten wiersz ma w sobie potencjał i właściwie może brakuje mu wiele
do miana współczesnej poezji, ale za to kilka wieków temu z pewnością
zostałby bardziej doceniony. Mam uwagę co do optycznego wyglądu,
z chęcią pozbyłabym się wszystkich znaków interpunkcyjnych, i oczywiście
wszędzie małe litery. To nie jest znów takie ważne, ale jednak wygląd
zewnętrzny w każdych okolicznościach gra rolę, choćby minimalną.
No i ten wielokropek na końcu; gdyby go nie było, inaczej by się czytało koniec;
zakończyłby się na mocnym - umarłaś, bez sentymentalizmu, o tak - z jajem.

Witaj w gronie grafomanów (czyli w moim i Twoim:))
Grafomania to bardzo brzydkie słowo, używane przez tzw. elytę połetycką. :)))
Tak więc jak dla mnie słowo grafoman w ustach elyty połetyckiej
jest co najmniej pochwałą!

I pamiętaj, że wartość literacka jest dla nas niczym (jedno z przykazać grafomanów),
och jak błogo napisać nic nie warty wiersz, mi to sprawia przyjemność. :))))

[Patka]

Tyle już zostało powiedziane, więc ja rozpisywać się nie będę.

Wprost - nie podobało mi się. Dlaczego? Bo jest banalnie, zarówno pod względem formy jak treści. Na plus jednak zaliczam te dwa wersy: